บัวลอยเวียดนาม เพื่อนยาก
posted on 16 Dec 2010 10:39 by nonan in Foodขนมชนิดนี้ ตอนที่ไปอยู่วัด แนนนิดได้ทานขนมชนิดนี้หนึ่งหนหรือหนหนึ่ง
ซึ่งวันนั้นเป็นวันแห่งสติ(วันอาทิตย์) ที่แนนจำได้เพราะมีฆราวาสมาร่วมปฏิบัติกับหลวงพี่ด้วย
เราได้ทานขนมร่วมกันเป็นพุทธบริษัทสี่หลวงพี่นำขนมใส่แก้วมาส่งให้พวกเราในห้องสมาธิ
คนละสองลูก กลมๆ กลิ้งๆ หลายคนได้ชิมพูดว่า อยากกินมาตั้งนานแล้วววว
และหนูแนนก็พลาดไม่ได้ถามหลวงพี่ว่าชื่อเรียกเป็นภาษาเวียดนามคืออะไร
และขอบอกว่าแนนจำไม่ได้ว่าวันนั้นที่ได้ทานเป็นน้ำกะทิหรือน้ำอะไร
จำได้แต่ว่าเป็นใส้ถั่วเหลือง แบบในรูปที่ท่านจะได้ชมข้างล่างนี้
ตัวแป้งของหลวงพี่เป็นสีขาวแต่ของแนนเป็นสีม่วงน้ำเงินเพราะแนนนวดแป้งโดยใช้น้ำคั้นดอกอัญชัน
เรามาเริ่มทำกันเลย หิวแล้ว
ส่วนประกอบในการทำไส้
(ทำไส้ก่อนนะคะ แล้วพักทิ้งไว้ทำแป้งห่อทีหลังได้)
1. ถั่วเหลืองซีก
เอาแช่น้ำก่อนต้มนะคะ แช่นานนิดนึง เวลาต้มไม่ต้องต้มนาน แล้วกวนจนเละสามารถปั้นได้
ส่วนประกอบในการทำแป้ง
1. แป้งข้าวเหนียว แนนขอโทษนะคะ ที่แนนไม่ได้ตวง เพราะว่าเวลาทำอะไรก็กะเอาเลยตลอด
2. น้ำคั้นดอกอัญชัน ไม่ต้องคั้นเยอะ เอาดอกเยอะๆจะได้สีเข้มๆ
วิธีปั้น
ทำมือเบาๆ เอาแป้งขึ้นมาทำเป็นแผ่นกลมๆในมือ เอาให้บางๆนะคะ จะได้สุกง่ายไม่เปลืองแก๊สแล้วก็นุ่มอร่อย
เราทำเองกินไส้เยอะๆ สุขใจกว่า เอาไส้มาวางตรงกลางแป้งแล้วเอาแป้งห้อเลย มันจะไม่กลมก็ค่อยๆ
แปะๆ คลึงๆ แนนทำคนเดียว สนุกดี ฝึกสมาธิไปในตัว
แล้วสิ่งที่ท่านได้จะเป็นแบบนี้ เนื่องจากแนนทำเยอะ ขี้เกียจปั้นเลยเอาแบบคนละสองลูกอิ่มไม่ต้องกินข้าว
แถมมาอีกรูป เพื่อเห็นภาพชัดๆ ว่าใหญ่จริงอะไรจริง เวลาก่อนเอาแป้งที่ห่อแล้ววางบนถาดมันจะติดถาดค่ะ
ให้โรยแป้งข้าวเหนียวบนถาดนิดนึง ปัดๆกระจายให้ทั่วตัวแป้งก็จะไม่ติดถาดแล้ว
ขั้นตอนสุดท้ายคือต้ม ส่วนประกอบคือ
1. หัวกะทิ
2. หางกะทิ
3. น้ำตาล
4. เกลือ
วิธีทำ
แนนจะใช้หางกระทิตั้งไฟเลยค่ะ ไม่ต้องเยอะมากจนท่วมนะคะ ตั้งไฟไม่ต้องปล่อยให้เดือดมากนะคะ
แล้วใส่ขนมลงไปได้เลยทีละก้อนๆ แปปเดียวไม่ถึง 5 นาทีสุก แป้งจะสีเข้มขึ้น
เติมน้ำตาลลงไปชิมดูไม่ต้องให้หวานมาก ไม่ได้ตวงอีกตามเคย
แล้วก็ใส่เกลือนิดนึงค่ะ เติมหัวกะทิข้นๆลงไปใส่เยอะ จะอร่อยเข้มข้น รอให้เดือดสักพัก
(เวลาที่เราเติมหัวกระทิลงไปรสมันจะอ่อนลงนะคะ ให้ปรุงเผื่อนิดนึง หรือจะชิมใหม่ปรุงรสอีกรอบก็ได้ค่ะ)
แล้วก็ตักมากินให้ดูว่ากินได้ และ กินหมด อร่อยด้วย โฆษณาอีกตามเคย
ตอนที่แนนทำอ่ะ คุณพ่อและม่ามี้เดินเล่นอยู่นอกบ้าน พอถึงเวลานั่งกินขนมกัน
แม่ถึงกลับตกใจว่าขนมอะไรเนี้ยยย นึกว่าแนนต้มแป้งก้อนใหญ่เลี้ยงคนในบ้าน
พอได้ลองเอาช้อนตัดอย่างทุลักทุเล จึงทราบว่า มันมีไส้ ฮ่าๆๆ
คุณพ่อกดช้อนถึงสามครั้ง จึงตัดได้เพราะมันกลิ้งหนีตลอด แม่แนะนำว่าต้องกินพร้อมกันช้อนส้อม
พ่อจึงตั้งชื่อให้ขนมชนิดนี้อีกชื่อว่า "ขนมกลิ้ง หลุน หลุน"
ไม่แน่ใจว่าชื่อไทยหรือว่า หรือว่า ชื่อไทยผสมเวียดนาม
มีความสุขจริงๆ